* titubeá ; (Dé latín titubāre). Verbo n’infinitivo. Dudá. Ohzilá, perdiéndo la ‘htabilidá i firmeza. 2. Tropezá o dudá en la elezzión o pronunziazión de lah palabrah. 3. Zentí perplehidá n’ argún punto o materia.
* titubeá ; (Dé latín titubāre). Verbo n’infinitivo. Dudá. Ohzilá, perdiéndo la ‘htabilidá i firmeza. 2. Tropezá o dudá en la elezzión o pronunziazión de lah palabrah. 3. Zentí perplehidá n’ argún punto o materia.