اَخْلاقِ ناصِری، مهمترین رساله در حکمت عملی در دوره اسلامی، نوشته خواجه نصیر طوسی، رسالهایست به زبان فارسی در باب اخلاق، اقتصاد و سیاست که بنا به گفته مؤلف اولین بار در ۶۳۳ (۱۲۳۵م.) منتشر شد. عموماً، به ویژه باب اول آن، مبتنی بر رساله عربی تهذیبالاخلاق اثر ابن مسکویه (متوفی ۴۲۱ / ۱۰۳۰م.) است، اما هم از لحاظ دامنه، هم تنظیم و هم چگونگی پوشش موضوعات خاص از تهذیبالاخلاق فراتر میرود. در این کتاب از افلاطون و ارسطاطالیس بسیار ذکر شدهاست. خواجه این کتاب را زمانی که در اسارت سلسله اسماعیله در خراسان بود نوشت.
اَخْلاقِ ناصِری، مهمترین رساله در حکمت عملی در دوره اسلامی، نوشته خواجه نصیر طوسی، رسالهایست به زبان فارسی در باب اخلاق، اقتصاد و سیاست که بنا به گفته مؤلف اولین بار در ۶۳۳ (۱۲۳۵م.) منتشر شد. عموماً، به ویژه باب اول آن، مبتنی بر رساله عربی تهذیبالاخلاق اثر ابن مسکویه (متوفی ۴۲۱ / ۱۰۳۰م.) است، اما هم از لحاظ دامنه، هم تنظیم و هم چگونگی پوشش موضوعات خاص از تهذیبالاخلاق فراتر میرود. در این کتاب از افلاطون و ارسطاطالیس بسیار ذکر شدهاست. خواجه این کتاب را زمانی که در اسارت سلسله اسماعیله در خراسان بود نوشت.