| Attributes | Values |
|---|
| rdfs:label
| |
| rdfs:comment
| - Wiosna! Wiosna! Czy słyszycie, bracia moi; Zmartwychwstania dzwon błękitny w niebie buja. Czy czujecie serce ziemi w lodów zbroi: Alleluja! trwożnie bije, alleluja! Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi. Ziemia nasza - jeden krzyżów las cmentarny, Niebo nasze - łun i dymów krwawe słupy. Dom nasz - zgliszczy gorejących stos ofiarny. Bracia nasi - nie grzebane w polach trupy. Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi. Gromy biją kul posiewem w piersi łanów; Rozkopują, rozrywają ziemię żyzną. Rośnie, rośnie pole mogił i kurhanów. O Ojczyzno! O Ojczyzno! O Ojczyzno! Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi. Z łoża śmierci od rubieży do rubieży Młode życie bezlitośnie w słońcu tryska. Biały obłok się przegląda we krwi świeżej! Skowronkowie ośpiewują bojowiska; Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy. Na
|
| dcterms:subject
| |
| dbkwik:resource/WglBShsp9V9mYtToH6YeZw==
| |
| dbkwik:wiersze/pro...iPageUsesTemplate
| |
| Autor
| |
| abstract
| - Wiosna! Wiosna! Czy słyszycie, bracia moi; Zmartwychwstania dzwon błękitny w niebie buja. Czy czujecie serce ziemi w lodów zbroi: Alleluja! trwożnie bije, alleluja! Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi. Ziemia nasza - jeden krzyżów las cmentarny, Niebo nasze - łun i dymów krwawe słupy. Dom nasz - zgliszczy gorejących stos ofiarny. Bracia nasi - nie grzebane w polach trupy. Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi. Gromy biją kul posiewem w piersi łanów; Rozkopują, rozrywają ziemię żyzną. Rośnie, rośnie pole mogił i kurhanów. O Ojczyzno! O Ojczyzno! O Ojczyzno! Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi. Z łoża śmierci od rubieży do rubieży Młode życie bezlitośnie w słońcu tryska. Biały obłok się przegląda we krwi świeżej! Skowronkowie ośpiewują bojowiska; Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy. Na rozdrożu jako posąg Bożej Męki Wznosi Wolność z krzyża zdjęte swe ramiona. Po jej skrzydłach spływa cichy brzask jutrzenki W bratobójczy, męczenniczy bój miliona. Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy. Z kainowych jęczy mroków skarga ziemi. Ziemi naszych łez i znojów, krwi i kości - O tę wiosnę, co rozbłyśnie skrzydły twemi, O Wolności! O Wolności! O Wolności! Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy. Coraz szerzej szlak ofiarny w dal się śnieży. Coraz hojniej krew męczeńska ziemię poi. O czuwajmy! O czuwajmy, bracia moi, Gdy miecz Życia w dzwon grobowych płyt uderzy. Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi. Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy. Image:PD-icon.svg Public domain
|
| is wikipage disambiguates
of | |
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)