* aférezih ; (Der griégo ἀφαίρεσις). f. Gramátika. Zuprezión d’ argún zonío ar prinzipio d’ un vokablo, komo en Noraguéna por’ enoraguéna. L’ aférezih era figura de dizzión zegún la prezettiva tradizioná. 2. Nel’andalú ze da de hexura korriénte.
* aférezih ; (Der griégo ἀφαίρεσις). f. Gramátika. Zuprezión d’ argún zonío ar prinzipio d’ un vokablo, komo en Noraguéna por’ enoraguéna. L’ aférezih era figura de dizzión zegún la prezettiva tradizioná. 2. Nel’andalú ze da de hexura korriénte.