Het begrip eeuwig leven is onder andere terug te voeren op de christelijke leer zoals deze in de Bijbel tot uitdrukking komt. In de Bijbel wordt in het Nieuwe Testament doorlopend gerefereerd aan een opstanding uit de dood en een eeuwig leven dat weggelegd is voor de volgelingen van Jezus Christus. Zij zullen een nieuwe hemel en een nieuwe aarde beërven en niet langer onderhevig zijn aan ziekte en niet meer sterven.
Het begrip eeuwig leven is onder andere terug te voeren op de christelijke leer zoals deze in de Bijbel tot uitdrukking komt. In de Bijbel wordt in het Nieuwe Testament doorlopend gerefereerd aan een opstanding uit de dood en een eeuwig leven dat weggelegd is voor de volgelingen van Jezus Christus. Zij zullen een nieuwe hemel en een nieuwe aarde beërven en niet langer onderhevig zijn aan ziekte en niet meer sterven. Een leven na de lichamelijke dood in de hemel is een visie die later de christelijke leer is binnengeslopen middels Griekse, neoplatonische invloeden gebaseerd op het idee van het dualisme waarbij lichaam en geest twee gescheiden grootheden zijn die, in het geval van de geest, onafhankelijk van het lichaam kan voortbestaan. Deze visie is niet Bijbels.