| abstract
| - Bashir Gemayel (Beiroet, 10 november 1947 - Beiroet, 14 september 1982) was een Libanese militair, politicus en maronitisch christen. Hij werd verkozen tot president in 1982, maar werd vermoord nog voor hij zijn eed als president had kunnen afleggen. Bashir Gemayel is de zoon van Pierre Gemayel die de Falangistische Kataebpartij stichtte in 1936. Hij vervoegde deze partij ook in 1962 en stond onder andere aan het hoofd van de privé-militie van de partij, die de aanwezigheid aanpakte van de PLO en de Hezbollah-milities in het zuiden van Libanon. Daarvoor kreeg hij zware financiële steun van Israël. Deze militie bevocht ook de Syrische troepen die tijdens de Libanese burgeroorlog van 1975-1990 in het land waren. Israël viel Libanon ook binnen tijdens dit conflict in 1982. Gemayel steunde hen niet openlijk, maar door de aard van zijn operaties was het duidelijk dat hij hen niet ongenegen was. Dit zou hem niet populair maken bij de islamitische Libanezen. In 1982 was hij de enige kandidaat voor het presidentschap van Libanon, een functie die voorbehouden is aan een Maronitische christen. Toch werd hij op 23 augustus 1982 verkozen met de kleinste meerderheid ooit in de Nationale Assemblee: 57 stemmen van de 92. Gemayel werd om het leven gebracht door een bomaanslag in Beiroet op 14 september 1982. Normaal zou hij op 23 september de eed afleggen als president. Samen met hem kwamen 25 anderen om het leven bij de aanslag op het partijhoofdkwartier. De aanslag op zijn leven past in een lange rij van aanslagen in Libanon. Amin Gemayel, zijn broer, volgde hem op als president. Zijn echtgenote, Solange Gemayel, stichtte de Bashir Gemayel Stichting die zijn politieke erfenis levend wil houden. Als wraak voor de moord op Bashir Gemayel werd een bloedbad aangericht in de Palestijnse vluchtelingenkampen Sabra en Shatila.
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)