| rdfs:comment
| - right|250px|thumb|Aleksander Zelwerowicz (po lewej), lata 50. XX wieku [[Plik:Cm Wojskowy (nagrobek A. Zelwerowicza).JPG|right|thumb|250px|Nagrobek Aleksandra Zelwerowicza na Cmentarzu Wojskowym]] Aleksander Zelwerowicz (ur. 14 sierpnia 1877 roku w Lublinie, zm. 18 czerwca 1955 w Warszawie) – polski aktor, reżyser, dyrektor teatralny, pedagog, jego dorobek artystyczny wyniósł około 900 ról.
|
| abstract
| - right|250px|thumb|Aleksander Zelwerowicz (po lewej), lata 50. XX wieku [[Plik:Cm Wojskowy (nagrobek A. Zelwerowicza).JPG|right|thumb|250px|Nagrobek Aleksandra Zelwerowicza na Cmentarzu Wojskowym]] Aleksander Zelwerowicz (ur. 14 sierpnia 1877 roku w Lublinie, zm. 18 czerwca 1955 w Warszawie) – polski aktor, reżyser, dyrektor teatralny, pedagog, jego dorobek artystyczny wyniósł około 900 ról. Aleksander Zelwerowicz pochodził z rodziny o patriotycznych korzeniach, po przeprowadzce do Warszawy chodził do IV Gimnazjum Męskiego, gdzie jednak nie zdał egzaminów. Następnie uczęszczał do gimnazjum w Orle, do Warszawy powrócił w 1896 roku, kiedy to rozpoczął naukę w Szkole Handlowej Kronenberga, a w 1897 roku w Klasie Dykcji i Deklamacji Konserwatorium Muzycznego. Po zakończeniu szkół wyjechał na studia do Genewy, gdzie przebywał w latach 1898-1899, po czym przyjechał do Polski na wakacje i do Szwajcarii już nie powrócił. Jako aktor zadebiutował już w 1896 roku w teatrze ogródkowym w Komedii omyłek Williama Szekspira. Od 1899 roku związany był z teatrem łódzkim, a potem krakowskim, dokąd zaprosił do Józef Kotarbiński. Tam stał się cenionym aktorem komediowym i dramatycznym oraz reżyserem, wystąpił w kilkudziesięciu sztukach. Był dyrektorem scen w Wilnie i Łodzi. W 1911 roku przeprowadził się do Warszawy, gdzie najpierw współpracował z Teatrem Polskim Arnolda Szyfmana, a potem również Redutą Osterwy oraz Teatrem Wielkim. Od 1932 roku był dyrektorem Teatru Narodowego. Również w 1932 roku, wespół z Leonem Schillerem utworzył, w oparciu o Szkołę Dramatyczną Konserwatorium Warszawskiego, Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej, który stał się protoplastą powojennej Akademii Teatralnej. Po śmierci Aleksandra Zelwerowicz w 1955 roku akademia zyskała właśnie jego imię. Podczas okupacji niemieckiej wycofał się z życia teatralnego. Wraz z córką Heleną ukrywał w swoim mieszkaniu czworo Żydów, uciekinierów z getta warszawskiego. Po wojnie nadal występował w teatrze. Aleksander Zelwerowicz został pochowany na Cmentarzu Wojskowym, a jego imię nadano jednej z ulic na Sadybie. W październiku 1977 roku został odznaczony pośmiertnie, wraz z córką Heleną Orchon-Zelwerowicz, medalem "Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata" przyznawanym przez izraelski Instytut Pamięci Yad Vashem osobom ratującym Żydów w czasie Holokaustu. Od 1985 roku redakcja miesięcznika "Teatr" przyznaje nagrodę im. Zelwerowicza dla najlepszej aktorki i aktora sezonu.
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)