| abstract
| - [[Grafika:hoaryhunter.jpg|250px|thumb|Biały łowca dosiadający białego wierzchowca]]Biali łowcy (ang. hoary hunter) to złe istoty baśniowe. Pojawiają się w mroźne, księżycowe noce i polują dla zabawy na podróżników. Wybierają ofiarę, po czym ścigają ją i prowadzą w pętach do nocnej krainy Przeklętego Dworu, gdzie nieszczęśnicy będą uwięzieni na wieki. Te istoty trudno ujrzeć, a to z powodu magicznego oddechu ich wierzchowców. Wyglądają na mizernych ludzi lub elfy o ostrych rysach, których widok trudno znieść. Jak sama nazwa wskazuje, łowcy jako tacy są biali - począwszy od potarganej grzywy mlecznych włosów, a skończywszy na perłowych, świecących guzikach płaszczy. Biali łowcy nadciągają o północy, gdy temperatura spada poniżej punktu zamarzania, a księżyc oświetla zamrożoną ziemię. Najpierw pojawiają się kłęby mgły, którym towarzyszy odbijający się echem tętent kopyt. Jeżeli łowcy zsiądą z wierzchowca, wyglądają na zjawy oświetlone promieniami księżyca. Mimo to nie są nieumarłymi. Łowcy dosiadają wspaniałych, latających koni - śnieżnych rumaków, których oddech przemienia się w chmurę mroźnej pary, a których błękitne oczy błyszczą w ciemnościach chłodem. Powiadają, że ofiara białego łowcy najpierw słyszy tętent kopyt, a chwilę później widzi blask owych oczu, płynących przez mgłę. Taki nieszczęśnik wie już, że czeka go smutny los. Biali łowcy zwykle atakują z grzbietów swoich wierzchowców, szarżując na przeciwnika i zadając ciosy swoimi magicznymi mieczami. Wyjątkowo udane trafienie takim mieczem, skutkuje uwiezieniem nieszczęśnika w magicznym krysztale. Tak złapana ofiara trafia na Przeklęty Dwór, gdzie zostaje niewolnikiem. Rzadko kiedy biały łowca ma okazję spotkać się z przeciwnikami będącymi dla niego prawdziwym wyzwaniem. W takich sytuacjach wykorzystuje swój arsenał magicznym mocy by łatwiej było mu spętać adwersarza. Jeśli wybrana ofiara zdoła uciekać przez godzinę lub uda jej się pokonać łowcę, łowy wcale nie dobiegają końca. Powraca on kolejnej zimnej i księżycowej nocy. Towarzyszy mu jednak drugi łowca, który pomaga w pojmaniu danej ofiary. Jeśli tym razem obaj zawiodą, analogiczna historia powtarza się po raz kolejny - dopóki nieszczęśnik nie zostanie porwany lub dopóki nie minie pięć nocy. Nawet zabicie białego łowcy nie powstrzyma go przed pogonią. W chwili śmierci, ciało wraz z wierzchowcem przenosi się do Przeklętego Dworu, gdzie zostaje wskrzeszony aby kontynuować łowcy. Ofiara która zdoła uniknąć łowcy przez pięć dni, ten nie będzie jej więcej nękał. Jedynym sposobem na permanentne zabicie białego łowcy jest zaraz po pierwszym uśmierceniu przenieść się do Przeklętego Dworu i tam uśmiercić go drugi raz, zanim jego moc wskrzeszenia zacznie ponownie działać. Przeniesienie się w cieplejsze okolice tylko opóźnia nieuniknione. Biały łowca czeka na właściwy moment, nawet przez lata. Kiedy jednak nastanie mroźna noc, pojawia się raz jeszcze. Nawet przeniesienie się na inny plan egzystencjalny nic nie pomoże. Łowca w ciągu godziny znajdzie bowiem się w dowolnej krainie multiwersum, do której trafi ofiara. Jego towarzyszy również mogą pojawić się na innym planie, jeśli księżycowe noce są tam dostatecznie chłodne.
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)