| Attributes | Values |
|---|
| rdfs:label
| |
| rdfs:comment
| - Rozum Sercu wzdaje się, Wstrzymuje uwaga, Znowu chąć go uniesie, Bo Serce przemaga. Nie zna nikt mojej rany, Którą łzami goję, Na swe nawet tyrany Oświadczyć się boję. Chciwe się oko skwapi Na powabny kwiatek, Niepewność znowu trapi, Przeraża niestatek. Tak nadobna i tkliwa Słodkie roniąc wonie Róża, niby szczęśliwa, Śmieje się i płonie. Rwie się motylek śmiały, Zefir tylko wzdycha, A wtem pączek dojrzały Więdnie i usycha. Image:PD-icon.svg Public domain
|
| dcterms:subject
| |
| dbkwik:resource/WglBShsp9V9mYtToH6YeZw==
| |
| dbkwik:wiersze/pro...iPageUsesTemplate
| |
| Autor
| - Franciszek Dionizy Kniaźnin
|
| abstract
| - Rozum Sercu wzdaje się, Wstrzymuje uwaga, Znowu chąć go uniesie, Bo Serce przemaga. Nie zna nikt mojej rany, Którą łzami goję, Na swe nawet tyrany Oświadczyć się boję. Chciwe się oko skwapi Na powabny kwiatek, Niepewność znowu trapi, Przeraża niestatek. Tak nadobna i tkliwa Słodkie roniąc wonie Róża, niby szczęśliwa, Śmieje się i płonie. Rwie się motylek śmiały, Zefir tylko wzdycha, A wtem pączek dojrzały Więdnie i usycha. Image:PD-icon.svg Public domain
|
| is wikipage disambiguates
of | |