| Attributes | Values |
|---|
| rdfs:label
| - Do Ojczyzny. Vox clamantis in deserto
|
| rdfs:comment
| - O wielkie dusze! jeśli cnót oblicze Ze swojej ku nam obracacie chwały: Zacni Tarnowscy, mężni Chodkiewicze! Na cóż przykłady nam wasze zostały? Takeśmy podli, że was bierze trwoga Błagać za nami zwróconego Boga. Cokolwiek świętej po was jeszcze sławy Nam się zostało (o bezczelna zbrodni) Gładzim do szczętu sromotnymi sprawy, Wspomnienia nawet waszego niegodni. Zdradzając braci i wolność, i chwałę, Cóż poczną serca, hańbą odrętwiałe? Image:PD-icon.svg Public domain
|
| dcterms:subject
| |
| Tytuł
| - (Vox clamantis in deserto)
- Do Ojczyzny
|
| dbkwik:resource/WglBShsp9V9mYtToH6YeZw==
| |
| dbkwik:wiersze/pro...iPageUsesTemplate
| |
| Autor
| - Franciszek Dionizy Kniaźnin
|
| abstract
| - O wielkie dusze! jeśli cnót oblicze Ze swojej ku nam obracacie chwały: Zacni Tarnowscy, mężni Chodkiewicze! Na cóż przykłady nam wasze zostały? Takeśmy podli, że was bierze trwoga Błagać za nami zwróconego Boga. Cokolwiek świętej po was jeszcze sławy Nam się zostało (o bezczelna zbrodni) Gładzim do szczętu sromotnymi sprawy, Wspomnienia nawet waszego niegodni. Zdradzając braci i wolność, i chwałę, Cóż poczną serca, hańbą odrętwiałe? Ojczyzno! na cóż przerażone mieczem Piersi otwierasz? my nie twoje dzieci. Straciwszy czułość, tam kajdany wleczem, Gdzie pędzi przemoc lub mamona świeci. Oto na sam brzęk i krótki blask złota, Troskliwym uchem czatuje niecnota. Skądkolwiek chytra zabłyśnie intryga, Leci tam nędza i co urwać pragnie. Chełpi się zdrada, że ją gwałt podźwiga; Klaszcze mu podłość i kark jarzmu nagnie. Jakże się z twojej wydźwigniesz ruiny, Matko! takimi otoczona syny? Image:PD-icon.svg Public domain
|