| Attributes | Values |
|---|
| rdfs:label
| - Dobry wieczór, nazywam się Mickiewicz...
|
| rdfs:comment
| - Dobry wieczór, nazywam się Mickiewicz, jestem Białorusinem. pierwszy w Polsce pisałem jak O'Hara potem wszystko mi się poprzestawiało, do żony zacząłem się zwracać per mebel. przez chwilę myślałem o staniu się jednym z tłumem prymitywów zadeptujących Place de la Concorde adidasami „Podhale”. moja pycha zdradziła mnie i wyśmiała. przez chwilę myślałem o staniu się jednym z kosmicznym tonem Wszechświata, duchowym czynem, świętością urzeczywistnioną. zostałem mistycznym kapralem nawiedzonych paranoików zarywających noce nad plastikowymi flaszkami wina za sześć franków przed wyjściem do roboty na szóstą na czarno na budowie
|
| dcterms:subject
| |
| Tytuł
| |
| dbkwik:resource/WglBShsp9V9mYtToH6YeZw==
| |
| adnotacje
| - Na podstawie: Miłosz Biedrzycki, * , Fundacja "brulion", Kraków-Warszawa, 1993
|
| dbkwik:wiersze/pro...iPageUsesTemplate
| |
| Autor
| |
| abstract
| - Dobry wieczór, nazywam się Mickiewicz, jestem Białorusinem. pierwszy w Polsce pisałem jak O'Hara potem wszystko mi się poprzestawiało, do żony zacząłem się zwracać per mebel. przez chwilę myślałem o staniu się jednym z tłumem prymitywów zadeptujących Place de la Concorde adidasami „Podhale”. moja pycha zdradziła mnie i wyśmiała. przez chwilę myślałem o staniu się jednym z kosmicznym tonem Wszechświata, duchowym czynem, świętością urzeczywistnioną. zostałem mistycznym kapralem nawiedzonych paranoików zarywających noce nad plastikowymi flaszkami wina za sześć franków przed wyjściem do roboty na szóstą na czarno na budowie właściwie przestałem pisać, czasami opowiadam klechdy o Polsce, wzruszam publiczność, biorę za to pieniądze właściwie przestałem pisać. coś wisi w powietrzu, jakieś oczekiwanie, kiedy przymknę powieki widzę przez drgające w upale powietrze czerwoną spękaną skorupę ziemi, pokryte kurzem woły ciągną wóz o wielkich drewnianych kołach, przebiegam chłodne ścieżki Manali z ładunkiem haszyszu na plecach, dżip przeciążony bronią z przemytu mozolnie wspina się na porośniętą parującą dżunglą górę odprowadzany obojętnym spojrzeniem Malgaszów, tych czarno- skórych Chińczyków. w nocy budzi mnie bicie bębnów i jazgot tureckich piszczałek w ciszy wpatruję się w sufit, jakbym miał dokądś jechać, jakbym miał złapać hiva i umrzeć, jakbym dawniej latał cały teraz tylko jako sadza.
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)