| abstract
| - Wacław Weker (ur. 22 października 1891 w Krasiłowie; zm. 20 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski architekt i urbanista okresu międzywojennego. Wacław Weker urodził się 22 października 1891 roku w pałacyku w Krasiłowie na Wołyniu jako syn Romana Wekera i Cecylii z Bielińskich, w 1909 roku ukończył 1. Gimnazjum Handlowe w Kijowie, nastepnie w latach 1909-1914 studiował na wydziale architektury w Ecole des beaux Arts w Paryżu. W 1923 roku ukończył Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, od 1926 roku prowadził w Warszawie pracownię architektoniczną. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w latach 1919-1920, w latach 1930-1939 był prezesem Warszawskiego Klubu Narciarskiego, a w latach 1932-1933 był prezesem warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich. W okresie międzywojennym, poza prezentacjami projektów w Architekturze i Budownictwie oraz Dom-Osiedle- Mieszkanie, Wacław Weker opublikował szereg artykułów, przede wszystkim w miesięczniku Dom-Osiedle-Mieszkanie, periodyku Polskiego Towarzystwa Reformy Mieszkaniowej, powszechnie kojarzonym ze środowiskiem lewicowej awangardy PPS-u oraz WSM. W tekstach tych, autor poruszał problemy nowoczesnych technologii budownictwa oraz ergonomii nowoczesnych mieszkań. Dnia 16 marca 1934 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za pracę na rzecz architektury i urbanistyki Warszawy, a dekoracji dokonał generał Kazimierz Sosnkowski. Nie zachowały się informacje na temat ewentualnego uczestnictwa w konspiracji podczas II wojny światowej. Zginął podczas Powstania Warszawskiego, gdzie, według niepewnych relacji osób trzecich, walczył jako ochotnik w szeregach zgrupowania Kiliński, pod pseudonimem Inżynier, i zmarł na skutek postrzału otrzymanego podczas szturmu gmachu PAST-y przy ul. Zielnej w dniu 20 sierpnia 1944 roku. Symboliczny grób znajduje się na d. cmentarzu wojskowym na Powązkach. Spośród pozawarszawskich realizacji Wacława Wekera należy wymienić schroniska Warszawskiego Klubu Narciarskiego w Dolinie Chochołowskiej oraz na Rafajłowej, Dom Funduszu Kwaterunku Wojskowego w Słonimiu czy Dom Letniskowy Arpada Chowańczaka w Nadliwiu k/Łochowa. Brał też udział w wystawie mieszkaniowej "Mieszkanie Najmniejsze" w 1930 roku na III Kolonii WSM, gdzie przygotował projekt wnętrza dwuizbowego mieszkania, a także w wystawie Tani Dom Własny na Bielanach w 1932 roku, gdzie wyjątkowo zaprojektował dwa domki wystawowe.
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)