| rdfs:comment
| - En la mitología griega, Febe (en griego antiguo Φοιβη Phoebē, ‘brillo’ del intelecto), la de la corona de oro, era una de las Titánides originales, los hijos gigantes de Urano y Gea. Febe acudió al lecho de Ceo y de él concibió a Leto y a Asteria.[1] Recibió el control del oráculo de Delfos de Temis, de acuerdo con algunas pocas fuentes, y posteriormente se lo daría a Apolo.[2] También se aplicaba su nombre como epíteto a Artemisa en su papel de diosa de la luna, que se consideraba femenina.[3]
- Na Mitologia Grega, Febe (do grego Φοιβη, Phoibê, "Brilho"), dita "de grinalda de ouro", era uma das Titânides, thumbfilhas de Urano e Gaia e foi tradicionalmente associada com a Lua. O nome Febe veio a ser usado também como sinônimo de Ártemis, assim como Febo era um epíteto de Apolo. Está associado, em grego, a phoibos, "brilhante" ou "radiante", phoibaô, "purificar" e phoibazô "profetizar". Depois da Teogonia, a menção mais importante a Febe está na tragédia Eumênides de Ésquilo, na qual a sacerdotisa de Delfos diz que Febe recebeu de Têmis o controle do Oráculo.
- Febe of Phoebe is de naam van een in het bijbelboek Brief aan de Romeinen 16:1-2 genoemde diaken of (in oudere bijbelvertalingen) dienares. De expliciete vermelding van Febe als diaken heeft in de christelijke kerk voor flink wat discussie gezorgd, vooral tussen voor- en tegenstanders van vrouwelijke ambtsdragers. Volgens voorstanders betekent haar vermelding het bewijs dat vrouwen in het vroege christendom een rol van betekenis speelden in de prille gemeentes. Paulus vermaant de lezers dat men Febe moet ontvangen in de Here, op een wijze, de heiligen waardig, en haar bijstaat, indien zij u in het een of ander mocht nodig hebben (NBG51: Rom 16,1-2). Letterlijk vertaald betekent de term diakonos, 'dienares' of 'iemand die bijstand verleent,' hetgeen wijst op een dienende functie. Diakenen h
|
| abstract
| - Na Mitologia Grega, Febe (do grego Φοιβη, Phoibê, "Brilho"), dita "de grinalda de ouro", era uma das Titânides, thumbfilhas de Urano e Gaia e foi tradicionalmente associada com a Lua. O nome Febe veio a ser usado também como sinônimo de Ártemis, assim como Febo era um epíteto de Apolo. Está associado, em grego, a phoibos, "brilhante" ou "radiante", phoibaô, "purificar" e phoibazô "profetizar". Segundo a Teogonia, seu esposo e irmão foi Ceos, com quem ela teve duas filhas: Leto, mãe de Artemis e Apolo, e Astéria, mãe de Hécate. Na poesia homérica, não é citada e no lugar dela - no hino homérico a Apolo de Delos - Dione, mãe, na versão homérica, da deusa Afrodite, nascida sem mãe na versão hesiódica, é citada na lista de Titânidas oraculares presentes no nascimento de Apolo. Depois da Teogonia, a menção mais importante a Febe está na tragédia Eumênides de Ésquilo, na qual a sacerdotisa de Delfos diz que Febe recebeu de Têmis o controle do Oráculo. thumb|leftO mito faz três atribuições do poder sobre o Oráculo de Delfos, correspondentes às três gerações de deuses. Sob o "reinado" de Urano, pertenceu a Gaia, sua esposa e deusa primordial, depois Cronos o teria concedido à sua irmã Têmis. Quando chegou a vez de Zeus redistribuir os poderes, não poderia tê-lo conferido diretamente a Apolo, ainda não nascido - daí, possivelmente, a interposição de Febe por Ésquilo.
- En la mitología griega, Febe (en griego antiguo Φοιβη Phoebē, ‘brillo’ del intelecto), la de la corona de oro, era una de las Titánides originales, los hijos gigantes de Urano y Gea. Febe acudió al lecho de Ceo y de él concibió a Leto y a Asteria.[1] Recibió el control del oráculo de Delfos de Temis, de acuerdo con algunas pocas fuentes, y posteriormente se lo daría a Apolo.[2] También se aplicaba su nombre como epíteto a Artemisa en su papel de diosa de la luna, que se consideraba femenina.[3]
- Febe of Phoebe is de naam van een in het bijbelboek Brief aan de Romeinen 16:1-2 genoemde diaken of (in oudere bijbelvertalingen) dienares. De expliciete vermelding van Febe als diaken heeft in de christelijke kerk voor flink wat discussie gezorgd, vooral tussen voor- en tegenstanders van vrouwelijke ambtsdragers. Volgens voorstanders betekent haar vermelding het bewijs dat vrouwen in het vroege christendom een rol van betekenis speelden in de prille gemeentes. Paulus vermaant de lezers dat men Febe moet ontvangen in de Here, op een wijze, de heiligen waardig, en haar bijstaat, indien zij u in het een of ander mocht nodig hebben (NBG51: Rom 16,1-2). Letterlijk vertaald betekent de term diakonos, 'dienares' of 'iemand die bijstand verleent,' hetgeen wijst op een dienende functie. Diakenen hielpen ook bij het oprichten van kerken. Paulus kon Febe ook de opdracht hebben gegeven voor de geldinzamelacties omtrent Paulus' reis naar Spanje. Het komt er in ieder geval op neer dat Paulus waarschijnlijk deze Febe - een vrouw - een belangrijke opdracht toevertrouwde, nl. de bezorging van een belangrijke brief, een opdracht die men toen zelden aan vrouwen gaf. Andere hechten weinig waarde aan de vermelding van Febe als diakones, omdat het ambt van diaken in de tijd van Paulus nog niet exclusief werd aangeduid door het Griekse diakonos. Volgens deze groep was Febe een dienares zonder expliciet benoemde kerkelijke functies. In de Rooms-katholieke Kerk wordt Febe vereerd als heilige en viert men haar gedachtenis op 3 september. 'Phoebe' is ook de bijnaam van de Griekse godin van de maan, Artemis.
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)