| Attributes | Values |
|---|
| rdfs:label
| |
| rdfs:comment
| - wychyną krainy, zwierzęta i oceany, tylko dłużej w dal patrz. Twoich oczu nie zasłoni nikt i wieczór ciszej zwęży jar naszej troski i spokój zawiesi jak księżyc. Fantastycznym motylom gwiazdy rozszerzą się - skrzydła, z muzyką odpłyną komety, kiedy już świadomi wrośniemy w zielony widłak. Od oczu do oczu będą lecieć ptaki, księżyce, lat smutek, gdy łagodne zwierzęta morza przywiozą tysiąc dziecięcych wspomnień i łódek. Koniki polne zamieszkają w naszej dalekiej pieśni, gdzie co krok będzie dalej o zieleń, źródlaniej i leśniej. Niebieskie ichtiozaury o oczach spęczniałej krowy przyniosą naręcza róż szklanych, przestrzeń ogromną i wieków spowiedź. Na szczycie wiatru zatkniemy zielony wierzbowy patyk, a oswojony ocean będzie jeść z twych rąk zielone żuki i kwiaty. Gdy deszcz, przyjdą koty cze
|
| dcterms:subject
| |
| dbkwik:resource/WglBShsp9V9mYtToH6YeZw==
| |
| dbkwik:wiersze/pro...iPageUsesTemplate
| |
| Autor
| - Krzysztof Kamil Baczyński
|
| abstract
| - wychyną krainy, zwierzęta i oceany, tylko dłużej w dal patrz. Twoich oczu nie zasłoni nikt i wieczór ciszej zwęży jar naszej troski i spokój zawiesi jak księżyc. Fantastycznym motylom gwiazdy rozszerzą się - skrzydła, z muzyką odpłyną komety, kiedy już świadomi wrośniemy w zielony widłak. Od oczu do oczu będą lecieć ptaki, księżyce, lat smutek, gdy łagodne zwierzęta morza przywiozą tysiąc dziecięcych wspomnień i łódek. Koniki polne zamieszkają w naszej dalekiej pieśni, gdzie co krok będzie dalej o zieleń, źródlaniej i leśniej. Niebieskie ichtiozaury o oczach spęczniałej krowy przyniosą naręcza róż szklanych, przestrzeń ogromną i wieków spowiedź. Na szczycie wiatru zatkniemy zielony wierzbowy patyk, a oswojony ocean będzie jeść z twych rąk zielone żuki i kwiaty. Gdy deszcz, przyjdą koty czepne jak oset i psy wyjące ze wszystkich bud otrzeć o ciszę twoją szorstkie włosy. Spójrz głębiej i zobacz w jakimś końcu świata w muzyce drzew kwitnących pejzaż z zielonej rafii. Dziś te drogi całego świata prowadzą przez mały kwadrat twojej fotografii, przez oczy moje, a kiedyś w domu na najwyższej palmie wschodu będą drzwi uchylone dla smutku jak drzwi do ogrodu. Image:PD-icon.svg Public domain
|
| is wikipage disambiguates
of | |
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)