| abstract
| - Kategoria:ZabytkiGucin Gaj – dawny ogród-pomnik, zlokalizowany u podnóża skarpy wiślanej i kościoła św. Katarzyny na Starym Służewie w dzielnicy Ursynów, współcześnie zarośnięty i pozbawiony większości walorów. Ogród założony w latach 1817-1821 przez Aleksandrę z Lubomirskich Potocką, żonę właściciela Wilanowa – Stanisława Kostki Potockiego. W ten sposób chciała ona uczcić pamięć męża i jego brata Ignacego. Położono w nim okolicznościowe kamienie, wzniesiono obeliski i sarkofag. Drzewa w Gaju w hołdzie braciom Potockim posadzili m. in. Julian Ursyn Niemcewicz, Tadeusz Mostowski, Adam Czartoryski, Stanisław Staszic, Zygmunt Vogel, Samuel Bogumił Linde i inni. Nazwę Gucin nadał Stanisław Kostka Potocki (na cześć swego wnuka Augusta) urządzając na Służewie w 1817 roku swoją letnią siedzibę. Oprócz pałacyku (przebudowanego z XVIII-wiecznego "Domu Wojewodziny") istniał piękny sad i ogród spacerowy na wzgórzu. Zaniedbany w drugiej połowie XIX wieku, uległ kompletnej dewastacji w latach ostatniej wojny. Ocalałe dwa pomniki w postaci sarkofagu i obelisku z urną przeniesiono w 1963 roku do parku w Wilanowie. Ogród 12 listopada 2007 roku został wpisany do rejestru zabytków. W 2011 roku pojawiła się inicjatywa odtworzenia gaju z założeniem upamiętnienia w nim ofiar katastrofy smoleńskiej, miałoby tam się znaleźć 96 drzew poświęconych ofiarom katastrofy oraz sarkofagi i obeliski nawiązujące do dawnego wystroju parku. Magistrat gotów jest sfinansować jedynie nasadzenia drzew. Na terenie Gucin Gaju, na przełomie XVIII i XIX wieku powstały tzw. Katakumby- podziemny korytarz, który w czasach Stanisława Kostki Potockiego służył jako tajne miejsce spotkań wolnomularzy, następnie jako cmentarz, na którym chowano członków loży masońskiej, a później jako piwnica gospodarcza. Istnieje legenda, jakoby Potoccy pozostawili w katakumbach przy jednym z grobowców zaszyfrowaną wskazówkę prowadzącą do ukrytego skarbu masonerii, chcąc aby skarb pozostał w rękach loży. Nie wiadomo nic o odnalezieniu wskazówki, możliwe, że zachowała się do dziś. Dalsze przeznaczenie terenu ma warunkować przygotowywany obecnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
|
![[RDF Data]](/fct/images/sw-rdf-blue.png)