انتظار کلمه‌ای عربی به معنای «چشم به راه بودن» است. انتظار مانند گرسنگی، تشنگی، خشم و بغض امری وجدانی است که هرگز با توصیفات ذهنی، حقیقت آن درک نمی‌شود. انتظار امری است که شیعیان در زمان غیبت امام دوازدهم خود مهدی، باید به آن پایدار باشند. به این معنا که باید منتظر ظهور امام زمان باشند و این را از یاد نبرند و هر لحظه به یاد او باشند. تا جایی که یکی از شرط‌های پذیرفته شدن اعمال شیعیان انتظار فرج امام زمان است. در کتب شیعی انتظار را به یک حالت قلبی و نفسانی تعریف کرده‌اند که: